Redactie
3 mei 2020, 09:08
We zijn nu eenmaal mensen en dus maken we allemaal wel eens een foutje. Je ontkomt er niet aan, het kan zelfs de meest professionele fotografen gebeuren. Wij verzamelden een paar verhalen voor je, waar iedereen later gelukkig hard om kon lachen.
Dopje
Ik stond ooit bij Den Haag te fotograferen toen een voorbijganger tegen me zei: ‘Je moet wel het dopje van de lens af halen.’ Sinds dien heb ik niet vaak meer de dopjes erop zitten!
– Rudy
Kans gemist
Ik woon sinds enkele jaren bijna aan de buitenrand van Heemskerk. Achter mijn huis heb ik de parkeerplaats omgebouwd tot een klein groen paradijsje, met een mooie rechtopstaande eiken tak. Ik hoopte er al een tijdje op, toen ik vorig jaar plotseling een sperwer op de tak zag zitten. Ik pakte snel mijn camera en maakte wel een stuk of twintig foto’s, vanuit verschillende hoeken. Na enkele minuten vloog de sperwer weer weg, ik was in de wolken dat ik zo’n kans had gekregen!
Ik wilde natuurlijk meteen de foto’s op de computer bekijken, dus wilde ik het sd-kaartje eruit halen. Dat ging echter niet, want die zat er niet in. Al die foto’s voor niets gemaakt!
– Klaas
Foto: Gertj123
Gloednieuw
Ik had een nieuwe lens gekocht en ging er gelijk een fotoshoot mee doen. Het plasticje aan de voorkant had ik eraf gehaald, maar de foto’s bleven toch heel erg wazig. Ik heb er een nacht wakker van gelegen, ik kon maar niet bedenken waar het nu aan kon liggen. De volgende dag haalde ik de lens eraf om hem nog eens goed te bekijken en toen bleek dat er achterop ook nog een plasticje zat!
– Sharon
Foto: motionman
Uit de oude doos
Ik maakte deze blunder 50 jaar geleden, maar ik denk er nog steeds regelmatig aan.
Ik werkte bij een fotograaf in Friesland. Een gecombineerde fotowinkel en drogisterij. Eén van mijn taken was het maken van huwelijksreportages, toen nog hoofdzakelijk in zwart/wit. Soms gelardeerd met een paar opnamen in kleur, gemaakt met een Hasselblad, maar de reguliere reportages werden gemaakt met een Leica M2 en een Contaflex. De Leica had een spleetsluiter en de Contaflex een centraalsluiter. Met de filmgevoeligheid moest worden gemiddeld, omdat er zowel binnen met flits als met buitenlicht moest worden opgenomen. En dat flitsen was echt handwerk, niks DDL of zo. Nee, zo’n grote tweedelige Metz 402.
Eén keer tijdens een reportage zijn toen al mijn flitsopnamen mislukt. Met de Leica had ik een serie buitenopnamen gemaakt, waarna er verder binnen moest worden opgenomen, met flits dus. Ik vergat om de sluitertijd terug te zetten naar 1/60 seconde. Die stond nog op 1/250 sec. De eigenschap van een flitsopname, opgenomen met een spleetsluitercamera waarvan de ingestelde tijd korter was dan 1/100 seconde, is dat slechts ongeveer de helft van het negatief door de flitser wordt belicht. De rest was gewoon transparant.
Ik weet niet meer hoe mijn toenmalige werkgever het met de klant heeft geregeld. Het heeft mij toen in ieder geval niet mijn baan gekost, gelukkig. Ik heb daarna nog heel veel reportages gemaakt en het is me nooit weer overkomen dat de sluiter tijd niet goed stond.
– Gerard
Foto: robinlooy
Donker vuurwerk
Ik besloot een paar jaar geleden toch even snel naar het vuurwerkfestival in Scheveningen te gaan kijken. Op locatie kwam ik erachter dat ik de snelkoppelingsplaat van mijn statief was vergeten dus toen besloot ik om uit de hand te proberen te fotograferen. Toen ik later de foto’s terugkeek waren ze erg donker. In eerste instantie begreep ik niet waarom, maar later bleek dat het polarisatiefilter er nog op zat.
– Wendy
Foto: Ariscaa
Nachtmerries
Mijn grootste nachtmerrie kwam uit. Aangekomen op de plaats van bestemming kwam ik er bij het openslaan van mijn cameratas achter dat ik mijn batterijen én oplader, die ik netjes had klaargelegd die ochtend, thuis was vergeten. De batterij die nog in mijn camera zat was al bijna leeg. Over een kwartier zou de shoot beginnen.
Met de tas op mijn rug ging ik snel op zoek naar dat ene camerawinkeltje dat ik op de heenweg had gezien. Als een kip zonder kop rende ik door de Amsterdamse straten. Ze hadden helaas geen volle accu, dus nam ik een nieuwe accu en een oplader mee. 100 euro lichter rende ik snel weer terug naar de locatie.
Natuurlijk legde ik gelijk de accu aan de oplader, na 10 minuten begon de shoot en was de accu natuurlijk nog lang niet opgeladen. Ik stopte de andere accu in de oplader en ging met één streepje op het batterijtje aan de slag. Wachten op het juiste moment, camera aan, klik, camera uit. Toen het streepje op was, pakte ik de andere accu en stopte ik de lege weer in de lader. Zo deed ik dat de hele shoot door, twee uur lang. Later zijn er gelukkig wel mooie foto’s uit gekomen.
– Danu
Foto: DirkSl
De foto’s in dit artikel zijn géén blunders en slechts ter illustratie gebruikt.
