Redactie De winnende foto van Maksym Breus duurde maar een fractie van een seconde. De voorbereiding kostte de 17-jarige natuurfotograaf drie jaar en meer dan tweehonderd uur observeren. Zijn beeld van een boomvalk die vlak boven het water op een libel jaagt, laat prachtig zien hoeveel kennis, geduld en doorzettingsvermogen er achter één bijzonder natuurmoment kunnen schuilgaan.
Drie jaar werken aan één droombeeld
Sommige natuurfoto's ontstaan tijdens een toevallige ontmoeting. Andere beginnen als een heel gericht idee. Maksym Breus wilde een boomvalk vastleggen op het moment dat de vogel een libel achtervolgt. Volgens PetaPixel probeerde hij dat beeld drie jaar lang te maken. In die periode besteedde hij meer dan tweehonderd uur aan het observeren van de vogels.
Uiteindelijk viel alles op zijn plek bij Redgrave and Lopham Fen, een natuurgebied op de grens van de Engelse graafschappen Norfolk en Suffolk. Op de foto vliegt de boomvalk laag over het water. De poten zijn naar voren gericht en vlak voor de vogel bevindt zich een libel. Het is precies het soort moment dat voorbij is voordat je goed en wel beseft wat er gebeurt.
Dat dit beeld door een 17-jarige fotograaf is gemaakt, maakt het verhaal extra opvallend. Zijn leeftijd trekt de aandacht, maar vooral de hoeveelheid tijd die hij al in één onderwerp heeft gestoken is indrukwekkend. Het project laat zien dat fotografische ontwikkeling niet alleen draait om veel verschillende onderwerpen fotograferen. Je kunt ook groeien door één idee steeds beter te leren begrijpen.
Eerst het gedrag leren, daarna reageren
Boomvalken zijn snelle en wendbare jagers. Ze vangen onder meer grote insecten tijdens de vlucht. Wie zo'n actie wil fotograferen, moet niet alleen de vogel in beeld kunnen volgen. Je moet ook herkennen waar en wanneer de kans op een jachtmoment groter wordt.
De honderden uren van Breus waren daarom meer dan wachttijd. Door lang op dezelfde plek te kijken, leer je vliegroutes, licht, achtergrond en terugkerend gedrag kennen. Daardoor kun je eerder anticiperen. Misschien richt je de camera al op het juiste stuk water voordat de vogel zijn duik inzet. Dat kleine verschil kan beslissend zijn bij een onderwerp dat zich zo snel verplaatst.
Het is een mooie les voor iedere natuurfotograaf. Een zeldzaam moment laat zich niet bestellen, maar je kunt de kans erop wel vergroten. Terugkeren naar dezelfde locatie, aantekeningen maken en ook zonder voortdurend te fotograferen goed kijken, zijn net zo goed onderdeel van het project.
De camera moest al klaarstaan
Bij zo'n korte actie is er nauwelijks tijd om nog instellingen te veranderen. Digital Camera World vermeldt dat Breus een Canon EOS R met een Sigma 150-600mm F5-6.3 DG OS HSM Contemporary gebruikte. De opname werd gemaakt met 1/6400 seconde, F 6,3 en ISO 1250.
Vooral die zeer korte sluitertijd past bij het onderwerp. Daarmee kon hij de razendsnelle beweging van vogel en prooi scherp bevriezen. De hogere iso is dan een logisch gevolg: de korte sluitertijd laat weinig licht binnen. Dat is een nuttige herinnering dat een technisch schone foto op een lage iso niet altijd het belangrijkste doel is. Bij snelle actie heeft een scherp en goed getimed beeld vaak meer waarde dan een foto met zo min mogelijk ruis.
Een lange telezoom geeft bereik, maar maakt het volgen van een kleine, snelle vogel ook lastig. Een ruime zoekerweergave, continue autofocus en een snelle serieopname kunnen helpen. Toch lossen die hulpmiddelen het belangrijkste probleem niet op. Je moet de vogel in beeld zien te houden en op het juiste moment reageren. Juist daar betaalt alle observatietijd zich terug.
Winnaar uit meer dan 1.200 inzendingen
Met de foto won Breus de algemene hoofdprijs van de Nature Photography Competition 2026 van de Norfolk Wildlife Trust. De organisatie ontving meer dan 1.200 foto's van natuur, landschappen en planten in Norfolk. Twaalf winnende beelden krijgen een plek in de kalender van 2027.
De wedstrijd kende daarnaast een jongerenprijs en een categorie voor smartphonefotografie. Opvallend genoeg ging de jongerenprijs naar de eveneens jonge Tia Pardon, die als 16-jarige een tegenlichtfoto van een kleine zilverreiger maakte. De winnende en hoog gewaardeerde foto's zijn in oktober 2026 te zien tijdens een gratis tentoonstelling in het bezoekerscentrum van Cley Marshes.
Een bijzondere foto begint ruim voor het klikmoment
Het verhaal achter deze foto is minstens zo inspirerend als de onderscheiding. Breus maakte niet simpelweg veel opnamen in de hoop dat er toevallig iets bijzonders tussen zou zitten. Hij koos een concreet natuurmoment, leerde het gedrag van zijn onderwerp kennen en bleef terugkomen. Toen de kans zich eindelijk voordeed, was hij voorbereid.
Je hoeft daarvoor niet meteen honderden uren aan één zeldzame roofvogel te besteden. Kies eens een onderwerp dicht bij huis en keer er gedurende een paar weken naar terug. Dat kan een ijsvogel, een groep zwaluwen of zelfs een vaste plek met insecten zijn. Let op richting, snelheid, achtergrond en licht. Formuleer vervolgens het ene beeld dat je graag zou willen maken. Zo verandert wachten in gericht oefenen.
De winnende foto van Maksym Breus staat bovenaan dit artikel. Bron foto: Maksym Breus / Norfolk Wildlife Trust, via PetaPixel. Het oorspronkelijke PetaPixel-artikel vind je hier.
