Een interieur fotograferen

Hoe belicht je de binnenkant?

Extreme groothoekobjectieven, manshoge statieven en stapels filters. Dat is wat de gemiddelde professionele architectuurfotograaf met zich meesleept. Is dat nou echt nodig? Ja en nee.

Met een (extreme) groothoek ziet een interieur er imposanter uit. Met een 14 of 17 mm maak je van een kleine slaapkamer een enorme balzaal, zoals je op Funda vaak ziet. Maar je kunt daardoor ook te veel laten zien. Neem een grote ruimte als een bibliotheek ook eens op met een standaardobjectier (50 mm) of zelfs tele-objectief (200 mm). Je pikt daarmee een deel van de ruimte eruit en stuurt de aandacht daarnaartoe. Met een groothoek weet je soms niet waar je moet kijken.

Statief

Een stevig statief is handig, zo niet essentieel. Bij interieurfoto’s heb je vaak met weinig licht te maken. Het zijn wel allemaal muren, plafonds en meubels die je fotografeert. Niets beweegt. Je hoeft dus niet bang te zijn voor bewegingsonscherpte in het beeld; de sluitertijd is flexibel in te stellen. Meerdere seconden of zelfs minuten belichten is met de combinatie van statief en stilstaande meubels goed te doen. Het is dan wel zaak je camera goed stil te houden.

Techniek

Er gebeurt veel in een gemiddelde architectuurfoto. Dat zorgt voor nogal wat technische uitdaging. Allereerst heb je – vooral met groothoek – elementen dichtbij en veraf, die je allebei scherp wilt hebben. Het is handig om hiervoor een klein diafragma (groot getal) in te stellen. F 11 of F 16 is een mooi streven. Hierdoor loopt de scherptediepte door van dichtbij tot oneindig. Een klein diafragma kun je zonder problemen gebruiken, omdat er geen bewegende objecten in beeld staan en je sluitertijd dus lekker lang kan zijn. Secondenlang belichten is geen enkel probleem. De iso kan dan ook laag blijven, iso 100 levert veel dynamisch bereik en amper ruis op. Met deze instellingen is het wel zaak goed steady te werken.

HDR

Een veelvoorkomend probleem, met name in een interieur, is het grote dynamisch bereik. De zon schijnt door de ramen, kaarslicht en spotjes zorgen voor onoverbrugbare contrasten voor de camera. Althans in een enkele opname.

Als je meerdere belichtingen van hetzelfde onderwerp maakt, grijp je het hele dynamische bereik. Achteraf kun je dan deze beelden combineren tot een HDR-beeld (high dynamic range). Hoeveel beelden je maakt, is afhankelijk van het onderwerp. Soms zijn drie opnames met twee stops verschil genoeg. Maar als je echt op safe wilt spelen, maak je negen opnames met één stop verschil. Zo heb je in 99% van de gevallen genoeg speelruimte. Als je achteraf met minder opnames toe kunt, pik je die er gewoon uit. Better safe than sorry …

De workflow

• Kies allereerst je middenbelichting op manual. Laten we zeggen dat je uitkomt op 1/60 bij F 8.
• Maak de foto.
• Ga nu overbelichten. Maak foto’s met de volgende sluitertijden:
  • 1/30 (+1 stop)
  • 1/15 (+2 stops)
  • 1/8 (+3 stops)
  • 1/4 (+4 stops).
• Ga nu onderbelichten:
  • 1/125 (-1 stop)
  • 1/250 (-2 stops)
  • 1/500 (-3 stops)
  • 1/1000 (-4 stops).

Verander tijdens zo’n reeks nooit je diafragma. De scherptediepte verandert dan ook, waardoor je problemen kunt krijgen met het in elkaar stitchen van het hdr-beeld.

In het artikel over het maken van een HDR-foto lees je ook hoe je die foto’s in Lightroom tot één beeld kunt versmelten.

Wil je ook weten hoe je gebouwen of delen daarvan mooi, creatief en recht op de foto zet, lees dan ook dit artikel, met tips over hoe je gebouwen in het juiste perspectief op de foto kunt zetten, of volg de cursus Compositie op de Zoom Academy.