Review: Panasonic DMC GF3

27 september 2011, 16:52

Wie een systeemcamera wil kopen, heeft bij Panasonic een ruime keus. Van het meest uitgebreide model zoals de Panasonic G3 tot aan het instapmodel, de hier geteste GF3. Hoewel je nauwelijks van een instapmodel kunt spreken als je de specificaties van de body bekijkt.

De specs van de GF3 bieden de beginnende fotograaf meer dan genoeg mogelijkheden om mee te starten. Onder meer twaalf megapixels, een touchscreen met 460.000 pixels en een burstrate van drie beelden per seconde. Als je wilt kun je nog meer snelheid per seconde uit deze camera persen door liveview uit te schakelen. Je haalt dan vier in plaats van drie beelden per seconde. Dat heeft het nadeel dat je geen up-to-date informatie op je scherm krijgt van wat je aan het fotograferen bent. De GF3 is een mooi vormgegeven, erg kleine camera. Klik er de 14 mm pancake lens op en hij glijdt moeiteloos in je broekzak. De bedieningsknoppen op de body lijken heel erg op die van een compact zodat fotografen die overstappen van een compact niet erg geïntimideerd zullen zijn door alle opties.

Menu’s

Je kunt nog veel meer met de GF3 door de menu’s in te duiken. Dat kan door de traditionele menuknoppen in te drukken of simpelweg de camera te bedienen met het aanraakscherm. Je kunt zelfs het snelmenu tweaken door functies eraan toe te voegen of weg te halen. Simpel en eenvoudig door de functies via het touchscreen erheen of juist vandaan te slepen. De camera heeft helaas geen aansluiting voor een externe elektronische zoeker of flitser. De ingebouwde flitser werkt perfect met de pancake lens. Bij de wat forsere 14-42 mm kitlens zie je bij groothoekopnamen algauw een slagschaduw van je objectief in beeld verschijnen. De sensor in deze GF3 is al wat ouder en dat zie je vooral bij de heel hoge iso-waarden. De ruis neemt toe, die de ingebouwde software vervolgens gaat compenseren. De ruis verdwijnt dan braaf, maar met die ruis verdwijnt ook een beetje de scherpte in je opnamen.