Review Tamron 35mm F1.8 Di VC USD

9 februari 2016, 09:43

Tamron, bekend van betaalbare zoomobjectieven, slaat met de SP-lijn een andere weg in: hoogwaardige kwaliteit en veelal met vast brandpunt. Een pad waarmee concurrent Sigma met de Art-serie successen boekte. Wij testen de nieuwe Tamron 35mm F1.8 Di VC USD.

De eerste twee objectieven die Tamron in deze serie introduceerde zijn een 35mm- en 45mm F1,8-objectief. Een bijna identiek stel dat qua bouw en techniek weinig van elkaar verschilt. De 35mm F1,8 vinden we een erg interessant objectief, omdat het zowel voor aps-c als fullframe gebruikers een fijne brandpuntafstand is. Investeren in goed glaswerk is niet goedkoop. Daar kun je misschien beter nu al rekening mee houden als je nog een aps-c camera hebt en op termijn wilt overstappen naar fullframe.

Breed

Een 35 mm op een fullframe camera is een lichte groothoek die het erg goed doet in straatfotografie of landschappen. Maar het is ook een veelgebruikt objectief bij pers- en bruidsfotografen. Je hebt een brede beeldhoek zonder dat het groothoekperspectief in je foto’s overheersend is. Op een aps-c camera krijg je een beeldhoek van 52 mm, wat het tot een standaardobjectief maakt. Een objectief dat met je mee kan groeien dus.

Bouw

Je voelt het meteen als je hem uit de verpakking haalt. Een goed gebouwd objectief en met aandacht ontworpen. Zo is het objectief stof- en spatwaterdicht, wat erg fijn is als je ook bij minder goed weer wilt fotograferen. De beeldstabilisatie is niet alleen erg fijn om bij minder licht nog scherpe opnames te maken, het is ook een groot pluspunt als je met het objectief uit de hand wilt filmen.
Dankzij de korte scherpstelafstand van slechts 20 cm kun je een reproductiemaatstaf van 0,4 halen. De brede scherpstelring loopt heerlijk soepel en draait in ongeveer 190 graden van oneindig naar 0,2 meter. De snelheid van de autofocus is voor deze prijsklasse redelijk tot snel.

Beeldkwaliteit

Het objectief heeft 9 groepen en 10 lens elementen. Daarvan zijn er twee asferische en twee LD-elementen. Vervorming van het beeld en chromatische aberratie zijn nauwelijks zichtbaar. Lichtafval is bij volle opening aanwezig, maar deze is gelijkwaardig of zelfs iets beter dan bij de concurrentie. De scherpte in het midden van het beeld is bij volle opening goed en wordt bij twee stoppen diafragmeren uitstekend. De hoeken scoren bij volle opening minder, maar trekken na het diafragmeren goed bij.