Review: Fujifilm GFX 50S

6 juni 2017, 10:00

Fujifilm gooit de knuppel in het hoenderhok. Waar de meeste camerafabrikanten hun troeven zetten op fullframe, introduceert Fujifilm een compleet nieuw middenformaatsysteem. En dat voor een zeer concurrerende prijs!

Fujifilm had hiervoor alleen maar aps-c-body’s gemaakt. Bij deze introductie slaan ze dus meer dan stoer het fullframe formaat gewoon over! In de door Canon, Nikon en Sony gedomineerde fullframe markt is voor een nieuwe speler weinig nieuws te halen.
Fujifilm mikt op de studiofotograaf. Of de landschaps- of portretfotograaf die wel de ultieme scherpte in heel grote prints wil, zonder de ultieme hoofdprijs te betalen.

Size does matter

Als je als professional foto’s bij een reclamebureau aflevert, is naast een prachtige compositie, kleuren en de ‘wow’-factor nog iets anders heel belangrijk: de scherpte en de hoeveelheid pixels. Omdat er soms ook gewoon levensgrote prints van moeten worden gemaakt. In het analoge tijdperk werkten studio’s bijna uitsluitend met middenformaat of groot formaat technische camera’s. Zo hoefde er minder te worden vergroot en was de scherpte optimaal.

Digitaal is er eigenlijk helemaal niks veranderd. Hoe groter de sensor des te meer pixels erop passen. Bovendien zijn de pixels groter in oppervlakte, zodat er meer licht op die pixel valt. De grotere pixels zijn daardoor beter in staat grotere contrasten te overbruggen en zijn minder ruisgevoelig. Ruis valt vooral op in de schaduwpartijen en kan bij grote prints erg storend zijn.

De grotere sensoren bieden nog twee enorme voordelen. De beperkte scherptediepte bij open diafragma’s stellen je in staat om prachtige bokehs te realiseren bij portretten, landschappen of stillevens. En die prachtige onscherpte op de voor- en achtergrond laten je scherpe onderwerp eruit knallen. Hoe groter de sensor, des te kleiner kan die dieptescherpte zijn.

Tegelijkertijd heeft het grote middenformaat veel minder last van diffractie. Dit is het verschijnsel dat je foto’s minder scherp worden naarmate je meer diafragmeert. Dat maakt een middenformaatcamera bij uitstek ideaal voor studiowerk. Daar moet je immers soms stevig diafragmeren om genoeg scherptediepte te krijgen bij het fotograferen van je stilleven.

Cropfactor

Analoge middenformaat camera’s hebben meestal een 6x6cm-filmformaat, het bijbehorende standaardobjectief is 80 mm. Omdat de digitale sensoren van praktisch alle middenformaat camera’s kleiner zijn dan het originele analoge mediumformaat, worden ook deze sensoren cropsensoren genoemd. Ook al zijn ze 1,7 keer groter dan een fullframe sensor.

Om praktisch te zijn, gebruiken we een verlengingsfactor ten opzichte van het 35 mm-kleinbeeldformaat. Met een factor 0,79 van deze Fujifilm GFX 50S zie je dat een 63 mm van dit systeem dezelfde beeldhoek heeft als een 50 mm van een fullframe standaardobjectief.

Fujifilm heeft bij de introductie van het systeem meteen vier objectieven in de etalage gezet. Een 23mm f4 groothoek, een 63mm f2,8 standaardobjectief, een 32-64mm f4 groothoekzoom en een 120mm f4 macro-objectief liggen al in de winkel. Een 110mm f2 portretobjectief zou binnen enkele maanden daarbij moeten liggen.

Body

Ondanks dat de sensor zoveel groter is dan een fullframe heeft Fujifilm de body verbazend compact weten te houden. Als je de body naast een fullframe reflex zet, zul je nauwelijks verschil in afmeting en gewicht zien. De objectieven zijn, en dat komt natuurlijk omdat het glaswerk een veel grotere sensor moet uitlichten, wel een stuk groter en zwaarder. In glaswerk is de keus nog beperkt. Zo ontbreken heel lichtsterke exemplaren nog. En dat is jammer.

De body lijkt qua bouw en bedieningselementen op een reguliere reflex. Zodat de leercurve als je zou overstappen niet zo heel groot hoeft te zijn.

In focus

De GFX 50S heeft een contrast autofocussysteem, verdeeld in 425 zones. Zo’n systeem is erg precies, maar helaas niet altijd even snel. Snelheid en betrouwbaarheid bij continu autofocus zitten evenmin in de genen van een contrast AF-systeem. De GFX 50S is duidelijk gemaakt voor statische portretten, stillevens en landschappen, en niet voor snel bewegende sporters. Je kunt jouw ideale scherpstelpunt aanklikken op het touchscreen of met de AF-joystick erheen navigeren. Beide methodes werken prettig en snel.
Bij voldoende licht is de autofocus wel erg snel en trefzeker. In de continu autofocusstand bleef de body bij wat minder licht nogal naar de juiste focus zoeken.

Prijskwaliteit

We waren héél erg onder de indruk van de beeldkwaliteit van de raw en de jpg-opnames. De details en scherpte zijn als je de juiste iso-waarde, objectief en diafragma gebruikt zonder meer adembenemend. Jammer van de geringe keus aan hoogwaardig glaswerk. Maar dat is op dit moment nog de beperkende factor bij alle high-res body’s. Of dat nu aps-c, fullframe of middenformaat camera’s zijn.

Blijft de introductieprijs over. De grote concurrenten in het middenformaat zijn de Hasselblad X1D – zo’n 3000 euro duurder -, en de Pentax 645 Z die al vele jaren langer meeloopt en toch nog zo’n 1000 euro meer kost.

Voor een professional die deze body in een aantal jaar afschrijft zal dat verschil niet zo heel belangrijk zijn. Maar als je nog niet je brood ermee verdient, maar wel dag in dag uit in foto’s en beelden denkt, dan is deze body misschien alleen een heerlijke droom. Net zoals een Porsche of Ferrari die je zo nu en dan op de snelweg voorbij ziet scheuren.