in

Help, mijn eerste expositie!

SONY DSC

Erik Keulers

Fotograferen is op zichzelf natuurlijk al een leuke bezigheid, maar uiteindelijk wil je je mooiste foto’s toch graag met anderen delen. Dat kan natuurlijk hier op Zoom.nl, maar je eigen werk in een galerie zien hangen, dat is misschien toch wel het summum. Blogger Erik Keulers deelt zijn ervaring op weg naar zijn eerste expositie.

Wil je meer leren over fotografie en ook prachtige foto’s leren maken? Bekijk dan onze Basiscursus Fotografie

Sinds 2005 is fotografie een grote passie van mij. Nadat ik “per ongeluk” een module van de vakopleiding tot fotograaf in het Belgische Hasselt volgde, werd ik gegrepen door het foto-virus. En dan met name ook model- en portretfotografie. Maar foto’s die je maakt wil je ook graag delen, en naarmate je vordert in je kunnen en in je eigen stijl wil je dat steeds meer. Toch bleef het voor mij tot voor kort bij profielen op Zoom.nl, Modellennet.be en National Geographic. En natuurlijk liet ik mijn foto’s zien aan vrienden en bekenden. Maar exposeren, dat was nog steeds een wens, niet meer dan dat. Tot Gotcha-collega Manne Mannes meldde dat hij een expositiemogelijkheid had geregeld in Atelier de la Ville in Sittard. Een prachtige expositieruimte, bestaande uit de vier kruisgangen van een oud klooster, beschikbaar voor vier fotografen en twee schilders. Niet voor twee of drie schilderijen, waar je in zo’n geval aan denkt, maar een wand van ca. 20 meter.

Lay down in the London Bus, model Katinka, 2012

Hoe aanpakken

Na de eerste euforie van het meedoen aan een expositie, het was tenslotte iets wat voor mij voelde als een bijzonder iets om voor een breed publiek mijn foto’s te kunnen laten zien, sloeg wel de twijfel toe. Niet alleen door de grote beschikbare ruimte, en dus veel fotoruimte, maar ook als het gaat om alles wat er praktisch bij komt kijken. Welk formaat foto, welke lijst, wel of geen bijschriften, wel of geen prijzen bij de foto? Het is maar een kleine greep van alles wat de laatste weken de revue is gepasseerd. Vragen ook waarbij ik gelukkig terug kon vallen op mijn collega-fotografen, waarbij Manne al de nodige expositie-ervaring heeft.

Keuzes durven maken

Ik ben, denk ik zelf, op fotografiegebied een veelvraat. Mijn focus ligt dan misschien vaak op portret- en modelfotografie, maar ik hou ook van wildlifefotografie, reisfotografie, reportagefotografie, maar ook sport, muziek en circus leg ik graag vast. En de natuurlijke neiging is om al die aspecten te willen laten zien. Het duurde echter niet lang voor het besef doordrong dat alle stijlen die ik leuk vind laten zien gelijk staat aan een potpourri van foto’s. Veel door elkaar en niets van het zelfde. Een recept voor onrust. Na veel wikken en wegen was in ieder geval duidelijk dat mijn modelfoto’s en mijn reisportretten een plekje moesten krijgen. Veel mensen dus, maar ik wilde daar graag een tegenpool aan toevoegen die rust zou brengen tussen al die mensen. Wildlife was lang kanshebber, maar is ook op een bepaalde manier “portretfotografie”. Uiteindelijk heb ik gekozen om een aantal zwart-wit landschappen toe te voegen aan mijn expositie. Ik ben van huis uit geen landschapsfotograaf. Ik heb het geduld niet om de foto exact te waterpassen en uren te wachten op het goede licht, maar ik had wel al eerder geëxperimenteerd met het omzetten van details van bergketens naar zwart-wit en dat was goed bevallen. De inspiratie had ik opgedaan in een galerie in Chamonix (F), en de resultaten spraken mij voldoende aan, om hier voor de expositie op terug te vallen. Nu echter aangevuld met uitsneden van landschappen in de Verenigde Staten.

Om mezelf in te kunnen leven in het effect van mijn keuze, heb ik alle foto’s in PowerPoint in een volgorde gehangen, en gekeken of ik het gewenste effect wist te bereiken. Voor mij heeft de selectie nu een mix van uitgesproken, kunstmatig belichte, modelfoto’s, gevolgd door de rust en kracht van rotsen in zwart-wit, met als slotstuk intieme, natuurlijke portretten gemaakt op reis in landen als India, Zuid-Afrika en Cuba. Bij de selectie van de foto’s binnen de drie thema’s heb ik een voorselectie gemaakt, die door mijn vrouw mee is beoordeeld. Vier ogen zien meer dan twee, en het helpt om iemand anders te betrekken bij de kritische keuze die je moet maken!

Tip: probeer niet alles te laten zien wat je in huis hebt, maar maak keuzes! Zo blijft er genoeg over voor volgende exposities, maar belangrijker: je geeft diepgang aan je expositie. Betrek anderen bij je selectie, dat betekent wel een staaltje van “kill your darlings”, maar het maakt het geheel sterker.

Kill your darlings: een van mijn favoriete modelfoto’s, geen plekje op de expositie

Lijsten te over, maar wat is de goede

Zonder expositie-ervaring betekende in mijn geval ook geen fotolijsten op voorraad. Als hobbyist wilde ik graag mooie lijsten met passe-partout, maar wel voor een beperkt budget, het moet tenslotte ook hobby blijven. Vaak hoor je de kreet dat aluminiumlijsten de standaard zijn. Zelf vind ik dat minder mooi. Het is wel neutraal, maar straalt ook een zekere hardheid uit. Navraag bij mijn collega’s leverde aluminiumlijsten op en antracietlijsten, maar in ieder geval geen eenheid. Daarom heb ik besloten om de keuze vooral op persoonlijke smaak te maken. Juist op witte muren hou ik van witte lijsten, omdat deze de foto het minst beïnvloed. De RIBBA-lijsten van Ikea zijn uiteindelijk de uitverkorenen, op basis van prijs-kwaliteit en om het feit dat ze al voorzien zijn van passe-partouts. Deze bleken in een groot deel van de gevallen direct bruikbaar te zijn. Met foto’s in de formaten 30×40 cm en 50×70 cm zijn de foto’s groot genoeg om op te vallen, zonder meteen te exploderen in formaat en prijs.

Tip: bepaal vooraf hoeveel budget je vrij wil maken voor je expositie. Natuurlijk is de eerste expositie het duurste, maar goedkoper hoeft niet slechter te zijn. Geen gebruik van passe-partouts is geen schande, maar zorg wel voor één duidelijke lijn in je geëxposeerde werk.

Morning climb, gemaakt in 2013 in Chamonix-Mont Blanc, Frankrijk

Kaartjes en kaarten

Als de foto’s dan in de lijsten zitten, resten er nog een paar vragen. Wat schrijf ik op de kaartjes bij het schilderij? Alleen de titel, de prijs, achtergronden? Over een vraag was ik snel uit: het voelt niet goed om bij een eerste expositie prijzen aan mijn foto’s te hangen. Alleen de titel vindt ik erg karig, en iets meer vertellen over een foto is juist leuk, net als bloggen. Vandaar dat mijn foto’s voorzien zijn van titel en achtergrondverhaal. Het is meer werk, maar het past dan wel echt bij mij.

Laatste vraagstuk in de voorbereiding, zoals een van mijn collega’s adviseerde, is of ik kaarten met mijn fotowerk laat drukken en of ik mijn foto’s verkoop of niet. Het idee spreekt aan, of de tijd er nog voor is en onderhuids er de vraag of iemand daar interesse in heeft weet ik niet. Uiteraard kom ik alleen achter het antwoord door het te proberen, dus wie weet.

Tip: houd er rekening mee dat het voorbereiden van je expositie, ongemerkt, veel tijd kost. Je wilt meer dan uiteindelijk kan. De achtergrondverhalen zullen nog wel lukken, het gelijktijdig starten van mijn eigen website heb ik moeten laten varen.

Tailor boy, gemaakt in 2013 in Pushkar, India

Aftellen

Op het moment dat ik deze blog schrijf tikken de laatste dagen tot aan de expositie weg. Alles lijkt voorlopig op zijn pootjes terecht te komen. Nog een nieuwe lijst en dan is het te exposeren werk compleet.

Vrijdag 23 mei mag ik, samen met fotografen Manne Mannes, Eddy Cehic en Rob van Buul om 12 uur de deuren opengooien van Atelier de la Ville aan de Oude Markt 1 in Sittard. Vervolgens exposeren we 23, 24 en 25 mei én 29, 30 en 31 mei én 1 juni van 12.00-17.00. Ben je in de buurt? Loop dan even binnen! Ik zie je graag komen!

Heb je zelf ervaringen met je eerste expositie? Dan ben ik daar heel benieuwd naar!


Erik Keulers

Mijn naam is Erik Keulers. Sinds 2005 ben ik mij meer en meer gaan verdiepen in de fotografie. In 2008 stond ik aan de basis van de oprichting van Fotogroep Gotcha. In de modelfotografie intrigeert me vooral de interactie en communicatie die nodig is om dé foto te maken. Naast modelfotografie hou ik me met portret-, reis-, wildlife-, natuur en straatfotografie. Het vastleggen van pure beelden spreekt mij steeds meer aan. Daarom zie ik mijn interesse steeds meer verschuiven naar portretfotografie en documentaire fotografie. Ik vind het leuk onbekende gebieden van de fotografie te ontdekken en te experimenteren. Ik werk met de A7-series van Sony. Op ErikKeulersPhotography en Facebook ben ik actief als @ErikKeulersPhotography.

Bekijk alle artikelen van Erik Keulers


Mis niks met de wekelijkse Zoom.nl nieuwsbrief!

E-mailadres

Je foto klaarmaken voor print: stap voor stap door Lightroom Classic

Fotograferen in de M-, A en S-stand voor beginners