{"id":9286,"date":"2019-06-12T20:44:00","date_gmt":"2019-06-12T18:44:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.zoomacademy.nl\/blog\/zo-maak-je-met-iedere-camera-een-foto-in-ultra-resolutie\/"},"modified":"2019-06-12T20:44:00","modified_gmt":"2019-06-12T18:44:00","slug":"zo-maak-je-met-iedere-camera-een-foto-in-ultra-resolutie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/zoomacademy.nl\/blog\/zo-maak-je-met-iedere-camera-een-foto-in-ultra-resolutie","title":{"rendered":"Zo maak je met iedere camera een foto in ultra-resolutie"},"content":{"rendered":"
\n

\n <\/p>\n

<\/span><\/p>\n


\n 12 juni 2019, 13:44 <\/p>\n

De laatste jaren zijn er (kostbare) camera’s op de markt gekomen die met speciale technieken beelden met een ultrahoge resolutie kunnen maken. Denk aan de Pentax K-1 of modellen van Panasonic en Olympus. Goed nieuws: dat kan ook met iedere andere camera. We leggen je uit hoe.<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

<\/p>\n

Je hebt het vast weleens voorbij zien komen: camera’s die normaal gezien beelden maken met een heel normaal aantal megapixels – laten we zeggen 24 – maar die in een speciale modus opeens beelden maken met een veelvoud daarvan. In dat geval wordt een techniek gebruikt die erop neerkomt dat de camera snel een aantal beelden achter elkaar maakt die n\u00e9t een heel klein beetje verschillen. Bij Pentax bijvoorbeeld, waar deze techniek Pixel Shift heet, worden vier foto’s genomen waarbij de sensor iedere keer een stukje beweegt. Elk van die foto’s verschilt op die manier een heel klein beetje: 1 pixel. <\/p>\n

Wat heeft dat nu voor effect? Om dat te begrijpen is het goed te weten dat een sensor bestaat uit de daadwerkelijke pixels en uit een kleurenfilter dat daar bovenop ligt. Dat filter op die pixel laat enkel licht door met \u00e9\u00e9n specifieke kleur. Bij het gebruik van Pixel Shift wordt dat filter dus iedere keer een beetje verplaatst (naar boven, beneden, links en rechts). Daardoor krijg je 4 op het oog identieke foto’s, die ‘onder de motorkap’ toch flink van elkaar verschillen. De kleurinformatie wordt op deze manier veel nauwkeuriger uitgelezen. Daarnaast is er ook flink voordeel op het gebied van scherpte, detaillering en ruis.<\/p>\n

Iedere camera<\/h2>\n

Dit soort opties zit vaak op kostbare camera’s. Niet iedereen heeft een grote portemonnee en daarom is het fijn om te horen dat je dit in feite met iedere camera kunt doen. Het vergt wat oefening en het kost wat meer tijd, maar het effect is hetzelfde. Nu is het natuurlijk niet te doen om uit-de-hand fotograferend vier foto’s te maken die elk precies 1 pixel van elkaar verschillen. Gelukkig is het zo dat als je uit de hand fotografeert, je altijd te maken hebt met trilling, verplaatsing of beweging. Je foto’s (geschoten in \u00e9\u00e9n burst) verschillen dus altijd minimaal van elkaar, hoe stil je de camera ook probeert te houden. Dat is precies wat je nodig hebt om zo’n beeld met ultraresolutie te maken.<\/p>\n

Hoe doe je dat?<\/h2>\n

Stap 1:<\/strong> Maak snel 10 foto’s (mogen er ook meer zijn) van dezelfde scene achter elkaar (in burst)<\/p>\n

Stap 2:<\/strong> Laad ze in Photoshop<\/a> (Bestand – Scripts – Bestanden laden naar stapel) en zorg dat het vinkje bij ‘proberen automatisch uit te lijnen’ uit staat.<\/p>\n

Stap 3:<\/strong> Als je foto’s geladen zijn in allemaal verschillende lagen, zorg er dan voor dat je ze groter maakt. (Afbeelding – Afbeeldingsgrootte). We gaan voor 200 procent, met de modus ‘Naaste buur’ ingeschakeld. <\/p>\n

Stap 4:<\/strong> Selecteer alle lagen en lijn ze uit (Bewerken – lagen automatisch uitlijnen) Gebruik de standaard instelling en laat de vakjes on-aangevinkt. Dit kan – afhankelijk van de grootte van je bestanden en de snelheid van je computer – even
duren.<\/p>\n

Stap 5:<\/strong> Controleer of er geen al te grote verschillen zitten tussen de lagen. Zoom in op je beeld en ga van boven naar beneden in het lagen-paneel. Als je de lagen zicht- en onzichtbaar maakt met het ‘oogje’ zie je vanzelf of er (te) grote verschillen te vinden zijn. Zijn die er? Verwijder die bewuste laag of lagen dan uit je werkstuk. <\/p>\n

Stap 6:<\/strong> Nu moeten we de lagen gaan middelen. Dat doen we door de (on)doorzichtbaarheid (opacity) aan te passen. Begin bij laag 1. Die blijft 100%. De andere lagen krijgen steeds een kleiner getal (80%, 60% etc). De laatste laag staat op 5%. Nadat je dit gedaan hebt selecteer je al je lagen en maak je er \u00e9\u00e9n laag van (Laag – \u00e9\u00e9n laag maken). <\/p>\n

Stap 7:<\/strong> Doordat al je verschillende lagen net een klein beetje van elkaar verschillen, ontstaat er een wat vreemde rand. Crop aan alle kanten een klein stukje weg om een ‘clean’ beeld te krijgen. Nu kun je het beeld opslaan en exporteren. <\/p>\n

Let op:<\/strong> de psd en ook de jpeg kunnen erg groot uitvallen als je deze techniek gebruikt, afhankelijk van de gebruikte camera. <\/p>\n

Beweging<\/h2>\n

Op deze manier kun je met iedere camera een ultra-megapixelbeeld cre\u00ebren dat voordeel biedt op het vlak van detaillering en ruis. Deze techniek heeft echter, net zoals de systemen in die dure camera’s, \u00e9\u00e9n nadeel. Je kunt deze techniek – logischerwijs – namelijk niet gebruiken bij bewegende onderwerpen. Het beste geschikt zijn stillevens, landschappen of stadsbeelden zonder mensen en auto’s. <\/p>\n