{"id":13066,"date":"2013-01-23T16:34:00","date_gmt":"2013-01-23T15:34:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.zoomacademy.nl\/blog\/review-canon-ef-s-18-135-mm\/"},"modified":"2013-01-23T16:34:00","modified_gmt":"2013-01-23T15:34:00","slug":"review-canon-ef-s-18-135-mm","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/zoomacademy.nl\/blog\/review-canon-ef-s-18-135-mm","title":{"rendered":"Review: Canon EF-S 18-135 mm"},"content":{"rendered":"
\n

\n <\/p>\n

<\/span><\/p>\n


\n 23 januari 2013, 09:34 <\/p>\n

Deze nieuwe superzoom van Canon is de opvolger van de in 2009 ge\u00efntroduceerde Canon EF-S 18-135 mm F3,5-5,6 IS. Voorlopig blijven ze beide in productie. Zorg dus dat je het juiste kitobjectief voor je nieuwe body kiest.<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

<\/p>\n

Canons vernieuwde superzoom<\/h2>\n

De vernieuwde 18-135 kreeg een heel nieuw ontwerp. De optische constructie is verbeterd, waardoor de scherpte over het hele zoombereik naar een hoger plan is getild. Waar de voorganger, zeker bij volle opening van het diafragma<\/a>, weinig contrastrijke en softe plaatjes schoot, is dit in de nieuwe versie duidelijk beter. Bij volle opening zijn de randen van het beeld wat onscherper. Dat is gebruikelijk in dit prijssegment. Door te diafragmeren treedt daar een flinke verbetering op. Datzelfde geldt voor de vignettering van het objectief dat bij twee stops diafragmeren eigenlijk verdwenen is. Het objectief heeft een flinke tonvormige vertekening in de groothoekstand, die gelukkig milder wordt in de 24 mm-stand. De kussenvormige vervorming is bij 135 mm nauwelijks zichtbaar. Canon levert bij dit objectief standaard helaas geen zonnekap mee, doodzonde. Gelukkig is die zonnekap wel als accessoire te koop. <\/p>\n

Video<\/h2>\n

Positief voor de videografen onder ons is dat de AF-motor vervangen is door een STM-systeem. Dankzij de stappenmotortechnologie krijg je een stillere en gelijkmatigere autofocus dan bij de voorganger. Deze techniek pakt in dit specifieke objectief heel erg goed uit. Snelheid is bij scherpstellen altijd mooi meegenomen, maar het bijna geruisloos focussen is vooral tijdens momenten dat je helemaal niet wilt opvallen met je camera ideaal. De combinatie van ultrastil met een vloeiende autofocus komt helemaal tot zijn recht als je filmt met de Canon EOS 650D<\/a>-body die een hybride AF-systeem heeft. Dat maakt het mogelijk om tijdens het filmen je onderwerp, zolang dat niet te snel beweegt, automatisch scherp te volgen. De camera pikt dan niet de storende autofocusgeluiden op die bij de vorige kitzoom wel te horen waren. Daarbij geeft de vloeiendere autofocus een veel rustiger beeld. Doordat de handmatige autofocus volledig elektronisch wordt aangestuurd, merk je een lichte vertraging. Bovendien moet je wat langer handmatig draaien om van heel dichtbij naar oneindig te focussen. De optische beeldstabilisatie kreeg ook een kleine upgrade en zorgt ervoor dat je tot vier stops langer uit de hand kunt fotograferen en filmen zonder bewogen materiaal te krijgen.<\/p>\n

\n
\n
Plus- en minpunten<\/dt>\n
groot zoombereik<\/dd>\n
snelle en stille AF<\/dd>\n
gelijkmatigere AF tijdens filmen bij geschikte body<\/dd>\n
manueel scherpstellen langzaam<\/dd>\n
flinke vertekening, vooral in groothoekstand<\/dd>\n
geen zonnekap<\/dd>\n<\/dl>\n

Beoordeling<\/h2>\n
\n
Ergonomie<\/dt>\n
<\/span><\/dd>\n
Functie<\/dt>\n
<\/span><\/dd>\n
Snelheid<\/dt>\n
<\/span><\/dd>\n
Beeldkwaliteit<\/dt>\n
<\/span><\/dd>\n
Prijs\/kwaliteit<\/dt>\n
<\/span><\/dd>\n<\/dl>\n

<\/p>\n

Score: 7,6<\/span><\/h2>\n<\/p><\/div>\n
\n

Specificaties<\/h2>\n