{"id":12457,"date":"2014-05-23T19:20:00","date_gmt":"2014-05-23T17:20:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.zoomacademy.nl\/blog\/urbex-op-verboden-terrein\/"},"modified":"2014-05-23T19:20:00","modified_gmt":"2014-05-23T17:20:00","slug":"urbex-op-verboden-terrein","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/zoomacademy.nl\/blog\/urbex-op-verboden-terrein","title":{"rendered":"Urbex: op verboden terrein"},"content":{"rendered":"
\n

\n <\/p>\n

<\/span><\/p>\n


\n 23 mei 2014, 12:20 <\/p>\n

Evert Jan Heijnen begeeft zich graag op verboden terrein voor zijn urbexfoto’s. In deze blog vertelt hij hoe zo’n dagje fotograferen er uitziet en waar je op moet letten als je zelf aan de slag gaat.<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

<\/p>\n

Start van de dag<\/h2>\n

In de rugzak van Evert Jan<\/span>
– camera en 14mm en 24-105mm lenzen
– batterijen, geheugenkaartjes
– statief
– portemonnee met geld en identiteit
– handschoenen
– navigatie
– eten en drinken
– lens reinigingset
– wc papier<\/p>\n

De dag begint vroeg, opstaan om 6 uur is niet altijd een pretje. Bakje koffie en kijken of alle spullen klaarliggen, camera check batterijen check statief check. Voor zover alles gereed en we kunnen op pad. Tas op de rug en vol goede moed naar de auto.<\/p>\n

Eerst wat mensen ophalen die mij deze dag gaan vergezellen, aangezien het verstandig is om niet alleen op pad te gaan. Bovendien is het een stuk gezelliger om spannende momenten niet alleen met jezelf te hoeven delen. Eenmaal verzameld met vijf man de auto in en gaan! Op naar het Vlaamse land.<\/p>\n

Eerste probleem<\/h2>\n

De eerste locatie ligt niet heel ver van mijn huis, dus we komen er redelijk vroeg aan. We gaan als eerste naar wat metrotunnels in aanbouw. Omdat ik hier al eens geweest ben weet ik wat we kunnen verwachten. Eigenlijk beloofd dit weinig goeds aangezien ze daar 24\/7 aan het werk zijn.<\/p>\n

Eenmaal aangekomen bij de ingang zien we het eerste probleem. Het is afgezet met hekwerk en het is niet echt meer een “walk in the park”. Er is \u00e9\u00e9n optie: Boven de snelweg over de reling en achter het hek om schuifelen. Ongeveer op 5 meter hoogte op een randje van 30 cm boven een drukke snelweg. E\u00e9n verkeerde beweging en de mogelijkheid dat je het niet naverteld is erg aanwezig. Gelukkig is dit niet het geval en lopen we 5 min later de trap naar beneden de tunnels in. De tunnels zijn een machtig spektakel van diepte, stilte en weinig licht<\/a>. Het gevoel dat je alleen onder de grond zit in een stelsel van kilometers tunnel is overweldigend.<\/p>\n

Timelapse<\/h2>\n

Urbex tips<\/span>
– bij twijfel, NIET doen!
– let op rotte vloeren \/ gaten
– kijk uit voor scherpe delen zoals bv glas
– een goede voorbereiding is het halve werk
– laat altijd iemand weten waar je bent
– wees lief voor anderen en respecteer de omgeving<\/p>\n

Ik wilde een timelapse gaan maken dus ik ga de andere kant op dan de rest. Statief opgezet en beginnen maar. Stapje voor stapje vooruit en elke keer weer de klik van de camera. Na eindelijk de goede instellingen gevonden te hebben kan ik aan de slag. Ik heb 240 fotos nodig voor 10 sec film. Bij foto 30 hoor ik in de verte voetstappen aankomen. Waarom weet ik niet maar ik blijf stokstijf stilstaan. Uit de bocht zie ik een hond aan komen lopen, erg blij was ik dat ik 2 sec later 2 mannen met gele hesjes er achter aan zie komen. Deze 2 seconden leken wel een eeuwigheid te duren.<\/p>\n

Ik blijf staan tot de bewakers bij mij zijn gearriveerd en we beginnen raar genoeg een erg luchtig praatje. Er wordt nogal veel koper gestolen in de tunnels vandaar dat de mannen hier rondlopen. Na wat vragen over wat ik daar aan het doen was en of ik wel toestemming had om daar te zijn hebben ze vriendelijk verzocht of ik wou vertrekken. Ongeveer op hetzelfde moment komt de rest aanlopen en de bewaking schrikt hier een beetje van, gelukkig kon ik ze gelijk geruststellen dat die mensen bij mij hoorden.<\/p>\n

Bewaking<\/h2>\n

We nemen afscheid van de bewaking en vervolgen onze trip. Twee uur in de auto, op naar de volgende locatie! Op het programma staat een powerplant die al tijden uit bedrijf is. Ik had begrepen dat het nog bewaakt wordt, de spanning is daarom al een beetje te snijden.<\/p>\n

Eenmaal aangekomen rijden we de weg in die naar de plant loopt. Daar zien we op 200 meter een auto van de bewaking staan. Ik besluit om te draaien en de auto een paar honderd meter verder uit het zicht te parkeren. Spullen pakken en richting de locatie. Zodra we die kant op lopen komt de bewaking op ons afrijden. Ze vragen wat we gaan doen en geven aan dat we het terrein niet mogen betreden.Wat foto’s schieten van de buitenkant is volgens de mannen geen probleem. De bewaking geeft aan weer verder te gaan met hun route. Ik vraag netjes hoelang zo een route duurt. 2,5 uur zeggen ze. We wensen hun een fijne dag en gaan verder richting de centrale.<\/p>\n

2.5 uur de tijd, mooi om even een kijkje te gaan nemen binnen. Na wat twijfelen gaan we ervoor. Drie gaan alvast naar binnen en ik en de ander gaan de auto even verzetten. Dit zodat het niet echt opvalt dat we toch naar binnen gegaan zijn.<\/p>\n

Alternatieve ingang<\/h2>\n

We komen op het idee een andere ingang te nemen omdat deze wat minder ver lopen is. Dit hadden we beter niet kunnen doen. Door het hek was niet heel lastig, hierna begon de ellende pas. Eerst wat prikkelbosjes overwinnen en daarna 10 min door de takken en planten aangekomen bij een lange transportband. <\/p>\n

Via de band naar boven gelopen, aan het einde van de band komen we er achter dat het dood loopt. Het zit niet echt mee. We hebben twee keuzes: verder naar boven via een berg en weer vele takken enz of terug naar beneden en via een muur het terrein op. Wij naar beneden, daar aangekomen zien we dat de muur ongeveer 4 meter hoog is, springen is geen optie. We zien de rest en die geven aan dat we beter langs boven kunnen gaan.
Eenmaal boven aangekomen zien we een raam open staan, via een paar leidingen ongeveer 7 meter boven de grond zijn we naar binnen geklommen. Binnen komen we er achter dat alle deuren op deze verdieping dichtgelast zijn. We zijn weer terug bij af, hadden we maar niet voor de kortere route gekozen!<\/p>\n

45 minuten later via de ingang naar binnen gegaan waar de rest ook al in gegaan was. De moeite was niet voor niks, wat een machtig pand! Zo groots zo vol met staal. In de fabriek komen we een aantal machines tegen, uiteindelijk zijn we helemaal naar het dak geklommen en hebben we genoten van het uitzicht. Op de weg terug zijn we langs de controle kamer gekomen en daarna hebben we onze weg terug vervolgd. Na ongeveer 4 uur komen we weer veilig buiten en gaan we weer rustig huiswaarts.<\/p>\n

Gevaarlijk<\/h2>\n

Zoals bij vele programma’s gemeld wordt: “Don’t try this at home” sta ik hier ook volledig achter. Urban exploration klinkt erg leuk en spannend. Dat is het ook. Houd alleen rekening met het feit dat het niet zonder gevaar is, op 80 meter hoogte in een fabriek die niet wordt onderhouden is eigenlijk levensgevaarlijk. <\/p>\n

Mocht je het idee krijgen toch de Hype Urbex te gaan proberen, denk dan goed na wat je doet. Neem belangrijke informatie tot je over ingangen en of bewaking. De gevaren van een lokatie: een ongeluk schuilt in een klein hoekje namelijk. De gevolgen kunnen rampzalig zijn.<\/p>\n

Ik raad mensen ook af om eraan te beginnen als je niet zeker weet of het wat voor je is. Bij twijfel gewoon niet doen! Begin je er toch aan? Heb respect voor de lokatie en de omgeving, doe geen dingen die niet door de beugel kunnen. Laat vooral alles heel en neem niks mee wat niet van jou is!<\/p>\n

Ik ben me ervan bewust dat door er over te schrijven er meer bekendheid aan gegeven wordt. Al denk ik dat het op dit moment al een hype te noemen is.<\/p>\n

Enjoy and be SAFE!<\/strong><\/p>\n