{"id":10256,"date":"2018-01-21T17:00:00","date_gmt":"2018-01-21T16:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.zoomacademy.nl\/blog\/review-panasonic-lumix-dc-g9\/"},"modified":"2018-01-21T17:00:00","modified_gmt":"2018-01-21T16:00:00","slug":"review-panasonic-lumix-dc-g9","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/zoomacademy.nl\/blog\/review-panasonic-lumix-dc-g9","title":{"rendered":"Review: Panasonic Lumix DC-G9"},"content":{"rendered":"
\n

\n <\/p>\n

<\/span><\/p>\n


\n 21 januari 2018, 10:00 <\/p>\n

Temidden van al het fullframe geweld zou je bijna vergeten dat er ook nog bijzondere micro fourthirds-body’s worden geboren, zoals deze Panasonic Lumix G9. <\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

<\/p>\n

Review: Panasonic Lumix DC-G9<\/h2>\n

Een jaar geleden waren we op slag verliefd op de filmkwaliteiten van de GH5, toen het topmodel van Panasonic. Het Japanse bedrijf heeft daar een topmodel naast gezet: de G9, die zich vooral richt op fotografen, al kan hij natuurlijk ook wel filmen.
De G9 heeft dezelfde micro fourthirds-sensor als de GH5, maar dan met een betere en snellere beeldprocessor. Dat zie je niet alleen terug in de iets hogere scherpte in de lagere iso-waardes, ook de ruiswaardes tot en met 3200 iso zijn lager dan bij de GH5.

Er zijn nog meer verschillen. De zoeker van de G9 heeft een hogere vergroting gekregen, terwijl de geweldige resolutie van de zoeker behouden bleef. De zoeker van de G9, en dat is toch een essentieel onderdeel voor fotografen, is daarmee wel de nieuwe standaard voor systeemcamera’s geworden. Helaas werd het volledige kantelbare aanraakscherm achterop wat kleiner en kreeg ook de resolutie een downgrade. Op videogebied kreeg de G9 eveneens een downgrade. De 10 bit 4:2:2 4K codec van de GH5 is in de G9 een 4K 60 fps 8 bit 4:0:0 videomode geworden. Wel met een 150 Mbps bitrate en dus meer dan genoeg voor de gemiddelde videograaf, dat dan weer wel.

High-res<\/h2>\n

Panasonic was heel slim om, met de weer oplaaiende megapixelrace van de fullframe body’s, een high-res 80 megapixel<\/a> multishot-mode in te bouwen. Door acht opnames met een halve pixel heel snel achter elkaar te maken en die intern aan elkaar te plakken heeft deze G9, ondanks z’n relatief kleine sensor, een super hr-alternatief. Het werkt afhankelijk van de kwaliteit van het objectief erg goed.<\/p>\n

Toch blijft de grote kracht van de micro fourthirds niet het hoge megapixelgetal, maar vooral de draagbaarheid van het systeem. Als je veel reist en fotografeert is dat een enorm voordeel. De objectieven zijn kleiner, lichter en vaak ook vriendelijker voor de portemonnee. Bovendien heeft de body een uitstekende vijfassige sensorbeeldstabilisatie die je ook nog eens kunt combineren met de optische stabilisatie van de objectieven. Daardoor hoef je minder snel een statief mee te sjouwen.<\/p>\n

De G9 is snel! Tot 20 bps met continu-autofocus. Die enorme snelheid moet natuurlijk wel worden ondersteund in de snelheid van de continue autofocus. Dankzij de vernieuwde processor zagen we in de testopnames inderdaad een betere hit rate dan bij de GH5. En dat is bij een sensor zonder fasedetectie focuspunten een flinke prestatie.